مصرع دوم · شماره 66روان کرد و گسترد گیتی بر آبشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.63قدیمی نکوکار نیکی پسند#64به کلک قضا در رحم نقش بند#65ز مشرق به مغرب مه و آفتاب#66روان کرد و گسترد گیتی بر آبانتخابشده67زمین از تب لرزه آمد ستوه#68فرو کوفت بر دامنش میخ کوه#69دهد نطفه را صورتی چون پری#دربارهٔ این سطرسطر شماره 66 از «سر آغاز» است.سطر پیشینز مشرق به مغرب مه و آفتاب→سطر بعدیزمین از تب لرزه آمد ستوه←