نه آن قدر دارد که یکدانه در

زهی چشم دولت به روی تو باز

سر شهریاران گردن فراز

صدف را که بینی ز دردانه پر

تو آن در مکنون یکدانه ای

که پیرایه سلطنت خانه ای

نگه دار یارب به چشم خودش