نشاید چنین خیره روی تباه

که پرورده ملک و دولت نیند

شنیدم که با بندگانش سرست

خیانت پسندست و شهوت پرست

که بد نامی آرد در ایوان شاه

مگر نعمت شه فرامش کنم

که بینم تباهی و خامش کنم