چو تیر تو دارد به تیرش مزن

که پرورده کشتن نه مردی بود

ستم در پی داد، سردی بود

میازار پرورده خویشتن

به نعمت نبایست پروردنش

چو خواهی به بیداد خون خوردنش

از او تا هنرها یقینت نشد