ولیکن نیندیشم از خشم شاه

ز علت نگوید بداندیش نیک

وزیری که جاه من آبش بریخت

به فرسنگ باید ز مکرش گریخت

دلاور بود در سخن، بی گناه

اگر محتسب گردد آن را غم است

که سنگ ترازوی بارش کم است