مکن، پنجه از ناتوانان بدار

مکن دشمن خویشتن، کهتری

که چون بگذرد بر تو این سلطنت

بگیرد به قهر آن گدا دامنت

که گر بفگنندت شوی شرمسار

که زشت است در چشم آزادگان

بیفتادن از دست افتادگان