که بروی فضیلت بود سنگ را

غلط گفتم ای یار شایسته خوی

که نفع است در آهن و سنگ و روی

چنین آدمی مرده به ننگ را

نه هر آدمی زاده از دد به است

که دد ز آدمی زاده بد به است

به است از دد انسان صاحب خرد