دگر دست کوته کن از ظلم و آز

در آن دم تو را می نماید به دست

که دهشت زبانش ز گفتن ببست

که دستی به جود و کرم کن دراز

کنونت که دست است خاری بکن

دگر کی برآری تو دست از کفن؟

بتابد بسی ماه و پروین و هور