کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 128

ز شاخ امیدش برآمد بهی

چهرهٔ سعدیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 125

    به دستان خود بند از او برگرفت

    #
  2. 126

    سرش را ببوسید و در بر گرفت

    #
  3. 127

    بزرگیش بخشید و فرماندهی

    #
  4. 128

    ز شاخ امیدش برآمد بهی

    انتخاب‌شده
  5. 129

    به گیتی حکایت شد این داستان

    #
  6. 130

    رود نیکبخت از پی راستان

    #
  7. 131

    بیاموزی از عاقلان حسن خوی

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 128 از «حکایت پادشاه غور با روستایی» است.