گر انصاف پرسی نه نیکوست این

که کس دید از این تلخ تر زیستی؟

کسان شهد نوشند و مرغ و بره

مرا روی نان می نبیند تره

برهنه من و گربه را پوستین

چه بودی که پایم در این کار گل

به گنجی فرو رفتی از کام دل!