ز گرودن گردان سرش برترست

بزرگان برو خواندند آفرین

که بی تو مبادا کلاه و نگین

کسی را که چون پیلتن کهترست

پسندیده باد این نژاد و گهر

هم آن بوم کو چون تو آرد ببر

تو دانی که با ما چه کردی بمهر