زر و نعمت اکنون بده کان تست

که خسبند از او مردم آسوده دل

غم خویش در زندگی خور که خویش

به مرده نپردازد از حرص خویش

که بعد از تو بیرون ز فرمان تست

نخواهی که باشی پراگنده دل

پراگندگان را ز خاطر مهل