چو باز آمد از عیش و بازی بجای

چپ و راست پوییدن آغاز کرد

هنوز از پیش تازیان می دوید

که جو خورده بود از کف مرد وخوید

مرا دید و گفت ای خداوند رای

نه این ریسمان می برد با منش

که احسان کمندی است در گردنش