مصرع نخست · شماره 39جوی باز دارد بلائی درشتشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.36به جانی و دانگی رهیدم ز بند#37یکی تخم در خاک ازان می نهد#38که روز فرو ماندگی بر دهد#39جوی باز دارد بلائی درشتانتخابشده40عصایی شنیدی که عوجی بکشت#41حدیث درست آخر از مصطفاست#42که بخشایش و خیر دفع بلاست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 39 از «حکایت» است.سطر پیشینکه روز فرو ماندگی بر دهد→سطر بعدیعصایی شنیدی که عوجی بکشت←