مبخشای بر هر کجا ظالمی است

درختی بپرور که بار آورد

کسی را بده پایه مهتران

که بر کهتران سر ندارد گران

که رحمت بر او جور بر عالمی است

جهان سوز را کشته بهتر چراغ

یکی به در آتش که خلقی به داغ