مصرع دوم · شماره 14به شمشیر تیزش بیازار حلقشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.11کسی با بدان نیکویی چون کند؟#12بدان را تحمل، بد افزون کند#13چو اندر سری بینی آزار خلق#14به شمشیر تیزش بیازار حلقانتخابشده15سگ آخر که باشد که خوانش نهند؟#16بفرمای تا استخوانش دهند#17چه نیکو زده ست این مثل پیر ده#دربارهٔ این سطرسطر شماره 14 از «حکایت» است.سطر پیشینچو اندر سری بینی آزار خلق→سطر بعدیسگ آخر که باشد که خوانش نهند؟←