مصرع دوم · شماره 24لب از تشنگی خشک، برطرف جویشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.21چو پروانه آتش به خود در زنند#22نه چون کرم پیله به خود برتنند#23دلارام در بر، دلارام جوی#24لب از تشنگی خشک، برطرف جویانتخابشده25نگویم که بر آب قادر نیند#26که بر شاطی نیل مستسقیند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 24 از «سر آغاز» است.سطر پیشیندلارام در بر، دلارام جوی→سطر بعدینگویم که بر آب قادر نیند←