نه قوت که یک دم شکیبا شوی

تو گویی به چشم اندرش منزل است

وگر دیده برهم نهی در دل است

نه اندیشه از کس که رسوا شوی

گرت جان بخواهد به لب بر نهی

وگر تیغ بر سر نهد سر نهی