مرا توبه فرمایی ای خودپرست

که این کشته دست و شمشیر اوست

نمی بینم از خاک کویش گریز

به بیداد گو آبرویم بریز

تو را توبه زین گفت اولی ترست

ببخشای بر من که هرچ او کند

وگر قصد خون است نیکو کند