یکم روز بر بنده ای دل بسوخت

که دیگر نشاید چنو یافتن

چرا سرکشی زان که گر سرکشد

به حرف وجودت قلم درکشد؟

که می گفت و فرماندهش می فروخت

تو را بنده از من به افتد بسی

مرا چون تو دیگر نیفتد کسی