ز مهرش چنانم که نتوان شکیفت

ز برنای منصف برآمد خروش

که ای یار چند از ملامت؟ خموش

مرا پنج روز این پسر دل فریفت

نپرسید باری به خلق خوشم

ببین تا چه بارش به جان می کشم

پس آن را که شخصم ز خاک آفرید