چه نغز آمد این نکته در سندباد

که دانی که در وی نخواهد گرفت

ز کف رفته بیچاره ای را لگام

نگویند کاهسته را ای غلام

که عشق آتش است ای پسر پند، باد

به باد آتش تیز برتر شود

پلنگ از زدن کینه ورتر شود