اجل ناگهی در کمینم کشد

دل از سر به یک بار برداشتم

سر انداز در عاشقی صادق است

که بد زهره بر خویشتن عاشق است

همان به که آن نازنینم کشد

چو بی شک نبشته ست بر سر هلاک

به دست دلارام خوشتر هلاک