به ناداشتی دوده اندوده ای

سرش خالی از عقل و پر ز احتشام

شکم فربه از لقمه های حرام

به ناراستی دامن آلوده ای

به پایی چو بینندگان راست رو

نه گوشی چو مردم نصیحت شنو

چو سال بد از وی خلایق نفور