نگون بخت جاهل چه در خورد ماست؟

وز آن نیمه عابد سری پر غرور

ترش کرده با فاسق ابرو ز دور

که این مدبر اندر پی ماچراست؟

به گردن به آتش در افتاده ای

به باد هوی عمر بر داده ای

چه خیر آمد از نفس تر دامنش