عجب نیست بالوعه گر شد خراب

بکندند و کردند نو باز جای

که گلگونه خمر یاقوت فام

به شستن نمی شد ز روی رخام

که خورد اندر آن روز چندان شراب

دگر هر که بر بط گرفتی به کف

قفا خوردی از دست مردم چو دف