مدامش به روی آب چشم سبل

بدی، سر که در روی مالیده ای

چو ثعبانش آلوده دندان به زهر

گرو برده از زشت رویان شهر

دویدی ز بوی پیاز بغل

گره وقت پختن بر ابرو زدی

چو پختند با خواجه زانو زدی