مصرع نخست · شماره 47چو کوه سپیدش سر از برف مویشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.44به مهرش طلبکار و خواهان شدم#45جوان دیدم از گردش دهر، پیر#46خدنگش کمان، ارغوانش زریر#47چو کوه سپیدش سر از برف مویانتخابشده48دوان آبش از برف پیری به روی#49فلک دست قوت بر او یافته#50سر دست مردیش بر تافته#دربارهٔ این سطرسطر شماره 47 از «حکایت» است.سطر پیشینخدنگش کمان، ارغوانش زریر→سطر بعدیدوان آبش از برف پیری به روی←