نمدپوش را چون فتادی اسیر؟

شب از غیرت و شرمساری نخفت

سحرگه پرستاری از خیمه گفت

تو کهن به ناوک بدوزی و تیر

شنیدم که می گفت و خون می گریست

ندانی که روز اجل کس نزیست؟

من آنم که در شیوه طعن و ضرب