چو بینایی دام خصمت نبود؟

نه آبستن در بود هر صدف

نه هر بار شاطر زند بر هدف

زغن گفت ازان دانه دیدن چه سود

شنیدم که می گفت و گردن به بند

نباشد حذر با قدر سودمند

اجل چون به خونش برآورد دست