چو مردی نمودی مخنث مباش

چه زنار مغ بر میانت چه دلق

که در پوشی از بهر پندار خلق

مکن گفتمت مردی خویش فاش

به اندازه بود باید نمود

خجالت نبرد آن که ننمود و بود

که چون عاریت برکنند از سرش