به کفرش گواهی دهند اهل کوی

چو گاوی که عصار چشمش ببست

دوان تا به شب، شب همان جا که هست

کسی گر بتابد ز محراب روی

تو هم پشت بر قبله ای در نماز

گرت در خدا نیست روی نیاز

درختی که بیخش بود برقرار