مصرع نخست · شماره 57همان به گر آبستن گوهریشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.54سراسر گدایان این درگهند#55طمع در گدا، مرد معنی نبست#56نشاید گرفتن در افتاده دست#57همان به گر آبستن گوهریانتخابشده58که همچون صدف سر به خود در بری#59چو روی پرستیدنت در خداست#60اگر جبرئیلت نبیند رواست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 57 از «حکایت» است.سطر پیشیننشاید گرفتن در افتاده دست→سطر بعدیکه همچون صدف سر به خود در بری←