مصرع نخست · شماره 61تو را پند سعدی بس است ای پسرشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.58که همچون صدف سر به خود در بری#59چو روی پرستیدنت در خداست#60اگر جبرئیلت نبیند رواست#61تو را پند سعدی بس است ای پسرانتخابشده62اگر گوش گیری چو پند پدر#63گر امروز گفتار ما نشنوی#64مبادا که فردا پشیمان شوی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 61 از «حکایت» است.سطر پیشیناگر جبرئیلت نبیند رواست→سطر بعدیاگر گوش گیری چو پند پدر←