مصرع نخست · شماره 37به اندازه خور زاد اگر مردمیشاعرسعدیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.34نگر تا نپیچد ز حکم تو سر#35که گر پالهنگ از کفت در گسیخت#36تن خویشتن کشت و خون تو ریخت#37به اندازه خور زاد اگر مردمیانتخابشده38چنین پر شکم، آدمی یا خمی؟#39درون جای قوت است و ذکر و نفس#40تو پنداری از بهر نان است و بس#دربارهٔ این سطرسطر شماره 37 از «سر آغاز» است.سطر پیشینتن خویشتن کشت و خون تو ریخت→سطر بعدیچنین پر شکم، آدمی یا خمی؟←