مصرع نخست · شماره 17کشد مرد پرخواره بار شکمشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14مصیبت بود روز نایافتن#15به تنگی بریزاندت روی رنگ#16چو وقت فراخی کنی معده تنگ#17کشد مرد پرخواره بار شکمانتخابشده18وگر در نیابد کشد بار غم#19شکم بنده بسیار بینی خجل#20شکم پیش من تنگ بهتر که دل#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «حکایت» است.سطر پیشینچو وقت فراخی کنی معده تنگ→سطر بعدیوگر در نیابد کشد بار غم←