یکی پارسا گفتش از روی پند

عضد را پسر سخت رنجور بود

شکیب از نهاد پدر دور بود

که بگذار مرغان وحشی ز بند

قفسهای مرغ سحر خوان شکست

که در بند ماند چو زندان شکست؟