مصرع دوم · شماره 12تحمل کن آنگه که خارش خوریشاعرسعدیاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.9چو از گلبنی دیده باشی خوشی#10روا باشد ار بار خارش کشی#11درختی که پیوسته بارش خوری#12تحمل کن آنگه که خارش خوریانتخابشدهدربارهٔ این سطرسطر شماره 12 از «حکایت» است.سطر پیشیندرختی که پیوسته بارش خوری→