بر پنبه آتش نشاید فروخت

پسر چون زده بر گذشتش سنین

ز نامحرمان گو فراتر نشین

که تا چشم بر هم زنی خانه سوخت

چو خواهی که نامت بماند به جای

پسر را خردمندی آموز و رای