نبیند ز طاووس جز پای زشت

بود خار و گل با هم ای هوشمند

چه در بند خاری تو؟ گل دسته بند

کرا زشت خویی بود در سرشت

صفائی بدست آور ای خیره روی

که ننماید آیینه تیره، روی

طریقی طلب کز عقوبت رهی