ببینی، ز ده عیبش اندر گذر

نکو کاری از مردم نیک رای

یکی را به ده می نویسد خدای

تو نیز ای عجب هر که را یک هنر

نه یک عیب او را بر انگشت پیچ

جهانی فضیلت برآور به هیچ

چو دشمن که در شعر سعدی، نگاه