ز پشت پدر تا به پایان شیب

که اوصاف مستغرق شان اوست

بدیعی که شخص آفریند ز گل

روان و خرد بخشد و هوش و دل

نگر تا چه تشریف دادت ز غیب

چو پاک آفریدت بهش باش و پاک

که ننگ است ناپاک رفتن به خاک