به توفیق حق دان نه از سعی خویش

چرا حق نمی بینی ای خودپرست

که بازو بگردش درآورد و دست؟

چو آید به کوشیدنت خیر پیش

تو قائم به خود نیستی یک قدم

ز غیبت مدد می رسد دم به دم

نه طفل زبان بسته بودی ز لاف؟