دگر نوبت آمد به نزدیک شاه

مگر فیلسوفی ز یونان زمین

سرش باز پیچید و رگ راست شد

وگر وی نبودی ز من خواست شد

به عین عنایت نکردش نگاه

خردمند را سر فرو شد به شرم

شنیدم که می رفت و می گفت نرم