بدار ای خداوند زورق بر آب

چه دانی که بر ما چه شب می رود؟

فرو برده سر کاروانی به دیگ

چه از پا فرو رفتگانش به ریگ

که بیچارگان را گذشت از سر آب

توقف کنید ای جوانان چست

که در کاروانند پیران سست