پیاده چه دانی که خون می خورد؟

چه هامون و کوهت، چه سنگ و رمال

ز ره باز پس ماندگان پرس حال

تو را کوه پیکر هیون می برد

به آرام دل خفتگان در بنه

چه دانند حال کم گرسنه؟