به گریه دل کافران کرد میل

نه مردی بود پنجه خود شکست

زمانی به سالوس گریان شدم

که من زانچه گفتم پشیمان شدم

غجب نیست سنگ ار بگردد به سیل

دویدند خدمت کنان سوی من

به عزت گرفتند بازوی من