در اوراق سعدی چنین پند نیست

گریز از محلت که گرم اوفتی

به چاپک تر از خود مینداز تیر

چو افتاد، دامن به دندان بگیر

که چون پای دیوار کندی مایست

به هند آمدم بعد از آن رستخیز

وزان جا به راه یمن تا حجیز