که با او بصلحیم و با حق به جنگ

چو ملعون پسند آمدش قهر ما

خدایش بینداخت از به خرما

کجا سر برآریم از این عار و ننگ

نظر دوست نادر کند سوی تو

چو در روی دشمن بود روی تو

گرت دوست باید کز او بر خوری