مرو که همچو تو در زیر خاک بسیارند

برادران لحد را زبان گفتن نیست

تو گوش باش که با اهل دل به گفتارند

که زینهار به کشی و ناز بر سر خاک

به خواب و لذت و شهوت گذاشتند حیات

کنون که زیر زمین خفته اند بیدارند

که التفات کند عذر کاین زمان گویند